Μέχρι στιγμής, από τα ονόματα που ακούγονται, δύσκολα εντοπίζει κανείς εκείνο που θα μπορούσε να δημιουργήσει πραγματική εκλογική δυναμική και να φέρει καινούργιους ψηφοφόρους στη ΝΔ
Μπορεί οι εκλογές να τοποθετούνται χρονικά την Άνοιξη του 2027, όμως στο παρασκήνιο της Νέας Δημοκρατίας η συζήτηση για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας έχει ήδη ανάψει.
Τα ονόματα πληθαίνουν, οι συζητήσεις φουντώνουν και το Μέγαρο Μαξίμου αναζητά πρόσωπα που θα δώσουν πολιτικό περιεχόμενο στις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα.
Μέχρι στιγμής, από τα ονόματα που ακούγονται, δύσκολα εντοπίζει κανείς εκείνο που θα μπορούσε να δημιουργήσει πραγματική εκλογική δυναμική και να φέρει καινούργιους ψηφοφόρους στη ΝΔ.
Επιλογές που δεν προσθέτουν ούτε 1 ψηφοφόρο στη ΝΔ
Ο Γιώργος Μυλωνάκης, ο Κωνσταντίνος Φλώρος και ο Νικήτας Κακλαμάνης που ακούγονται συνεχώς είναι τρεις διαφορετικές επιλογές, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και πολιτικές αναφορές.
Ο πρώτος συνδέεται με τον στενό πρωθυπουργικό κύκλο, ο δεύτερος με τον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων και το συντηρητικό ακροατήριο, ενώ ο τρίτος εκπροσωπεί μια παλαιότερη γενιά της ΝΔ, με ισχυρή κομματική διαδρομή.
Μπορεί κάποιος να συγκινηθεί από αυτές τις υποψηφιότητες; Όχι είναι το ερώτημα.
Στη λίστα έχουν ακουστεί επίσης ο Μαργαρίτης Σχοινάς, ο Σταύρος Παπασταύρου, ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος και ο Άκης Σκέρτσος. Πρόσωπα με εμπειρία, αναγνωρισιμότητα και πρόσβαση στο κυβερνητικό κέντρο.
Αλλά πόσοι από αυτούς μπορούν να προσθέσουν κάτι καινούργιο στην εκλογική δεξαμενή της ΝΔ; Ο πρώτος είναι ένας κεντρώος τεχνοκράτης, ο Παπασταύρου έχει φίλους στη βάση αλλά φοβάται να εκτεθεί σε περιφέρεια με σταυρό.
Ο Ρουσόπουλος δεν έχει την επιρροή που είχε και ο Σκέρτσος δεν έχει καμία απήχηση στην κοινωνία. Πολύ απλά.
Επίσης, λείπουν οι γυναίκες στο ψηφοδέλτιο. Έχει ακουστεί μόνο η Αφροδίτη Νέστορα που επλήγη πρόσφατα από την τρομοκρατία στην Θεσσαλονίκη.
Η περίπτωση Αλιάγα και οι λιγότερες έδρες
Η περίπτωση του Νίκου Αλιάγα είναι διαφορετική.
Η αναγνωρισιμότητά του στη Γαλλία και η σχέση του με τον απόδημο Ελληνισμό θα μπορούσαν να προσδώσουν ένα ευρύτερο άνοιγμα, πέρα από τα στενά κομματικά όρια. Θα ήταν ίσως η πιο ενδιαφέρουσα επιλογή από πλευράς διεύρυνσης.
Βεβαίως, η υποψηφιότητά του δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη, καθώς έχουν δημοσιευθεί και πληροφορίες που την αμφισβητούν. Και το κυριότερο. Ποιον θα βάλει ο Πρωθυπουργός σε εκλόγιμη θέση.
Είναι σίγουρο ότι κάποιον θα ρίξει, κάποιον θα τον αφήσει εκτός.
Το πραγματικό ζήτημα, ωστόσο, βρίσκεται αλλού: στις έδρες. Με ποσοστά που θα κινηθούν κάτω από το 28%, η ΝΔ θα πρέπει να υπολογίσει πολύ διαφορετικά τις κοινοβουλευτικές της δυνατότητες.
Παλαιότερα είχε βγάλει 6 έδρες, τώρα αναλόγως και το ποσοστό που θα πάρει μπορεί να βγάλει 5 ή ακόμα και 4.
Όσο περιορίζεται το συνολικό ποσοστό, τόσο μικραίνει και ο αριθμός των βουλευτών που μπορούν να εκλεγούν από τη συγκεκριμένη λίστα.
Όμως, για τη ΝΔ το πραγματικό στοίχημα δεν είναι ποιους θα βολέψει ο Μητσοτάκης στο Επικρατείας. Είναι αν θα μπορέσουν να δημιουργήσουν συσπείρωση ψήφων και προσέλκυση νέων ψηφοφόρων σε μία εκλογική δεξαμενή που φαίνεται ότι έχει βαλτώσει.
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Τα ονόματα πληθαίνουν, οι συζητήσεις φουντώνουν και το Μέγαρο Μαξίμου αναζητά πρόσωπα που θα δώσουν πολιτικό περιεχόμενο στις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα.
Μέχρι στιγμής, από τα ονόματα που ακούγονται, δύσκολα εντοπίζει κανείς εκείνο που θα μπορούσε να δημιουργήσει πραγματική εκλογική δυναμική και να φέρει καινούργιους ψηφοφόρους στη ΝΔ.
Επιλογές που δεν προσθέτουν ούτε 1 ψηφοφόρο στη ΝΔ
Ο Γιώργος Μυλωνάκης, ο Κωνσταντίνος Φλώρος και ο Νικήτας Κακλαμάνης που ακούγονται συνεχώς είναι τρεις διαφορετικές επιλογές, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και πολιτικές αναφορές.
Ο πρώτος συνδέεται με τον στενό πρωθυπουργικό κύκλο, ο δεύτερος με τον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων και το συντηρητικό ακροατήριο, ενώ ο τρίτος εκπροσωπεί μια παλαιότερη γενιά της ΝΔ, με ισχυρή κομματική διαδρομή.
Μπορεί κάποιος να συγκινηθεί από αυτές τις υποψηφιότητες; Όχι είναι το ερώτημα.
Στη λίστα έχουν ακουστεί επίσης ο Μαργαρίτης Σχοινάς, ο Σταύρος Παπασταύρου, ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος και ο Άκης Σκέρτσος. Πρόσωπα με εμπειρία, αναγνωρισιμότητα και πρόσβαση στο κυβερνητικό κέντρο.
Αλλά πόσοι από αυτούς μπορούν να προσθέσουν κάτι καινούργιο στην εκλογική δεξαμενή της ΝΔ; Ο πρώτος είναι ένας κεντρώος τεχνοκράτης, ο Παπασταύρου έχει φίλους στη βάση αλλά φοβάται να εκτεθεί σε περιφέρεια με σταυρό.
Ο Ρουσόπουλος δεν έχει την επιρροή που είχε και ο Σκέρτσος δεν έχει καμία απήχηση στην κοινωνία. Πολύ απλά.
Επίσης, λείπουν οι γυναίκες στο ψηφοδέλτιο. Έχει ακουστεί μόνο η Αφροδίτη Νέστορα που επλήγη πρόσφατα από την τρομοκρατία στην Θεσσαλονίκη.
Η περίπτωση Αλιάγα και οι λιγότερες έδρες
Η περίπτωση του Νίκου Αλιάγα είναι διαφορετική.
Η αναγνωρισιμότητά του στη Γαλλία και η σχέση του με τον απόδημο Ελληνισμό θα μπορούσαν να προσδώσουν ένα ευρύτερο άνοιγμα, πέρα από τα στενά κομματικά όρια. Θα ήταν ίσως η πιο ενδιαφέρουσα επιλογή από πλευράς διεύρυνσης.
Βεβαίως, η υποψηφιότητά του δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη, καθώς έχουν δημοσιευθεί και πληροφορίες που την αμφισβητούν. Και το κυριότερο. Ποιον θα βάλει ο Πρωθυπουργός σε εκλόγιμη θέση.
Είναι σίγουρο ότι κάποιον θα ρίξει, κάποιον θα τον αφήσει εκτός.
Το πραγματικό ζήτημα, ωστόσο, βρίσκεται αλλού: στις έδρες. Με ποσοστά που θα κινηθούν κάτω από το 28%, η ΝΔ θα πρέπει να υπολογίσει πολύ διαφορετικά τις κοινοβουλευτικές της δυνατότητες.
Παλαιότερα είχε βγάλει 6 έδρες, τώρα αναλόγως και το ποσοστό που θα πάρει μπορεί να βγάλει 5 ή ακόμα και 4.
Όσο περιορίζεται το συνολικό ποσοστό, τόσο μικραίνει και ο αριθμός των βουλευτών που μπορούν να εκλεγούν από τη συγκεκριμένη λίστα.
Όμως, για τη ΝΔ το πραγματικό στοίχημα δεν είναι ποιους θα βολέψει ο Μητσοτάκης στο Επικρατείας. Είναι αν θα μπορέσουν να δημιουργήσουν συσπείρωση ψήφων και προσέλκυση νέων ψηφοφόρων σε μία εκλογική δεξαμενή που φαίνεται ότι έχει βαλτώσει.
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών